59% checkt email vanuit de badkamer. Email geeft variabele interval beloning. Het meeste is onzin, maar soms krijgen we iets spannends. Daar hopen we voortdurend op. We blijven checken, omdat we niet weten wanneer de volgende interessante email komt!
Je checkt vaker dan je denkt. Mensen die zeggen 1x per uur te doen, doen dat in een observatiestudie elke vijf minuten.
Email kost een kwart werkdag.
Het duurt 64 seconden om weer geconcentreerd te zijn na het binnenkomen van een bericht
Een avontuurlijke groep mensen trok in het verre Tibet de Himalaya in om op grote hoogte een nieuw leven op te bouwen. De mensen in het laaggebied verklaarden hen voor gek – de bergen waren prachtige jachtgebieden, maar om daar nu te gaan leven, dat was een ander verhaal.
De groep was echter vastbesloten en ging op weg. De reis was zwaar en zonder uitzondering raakte iedereen buiten adem. Op deze hoogte was de lucht een stuk ijler. De harten sloegen sneller, het zweet stroomde van de vertrokken gezichten. Ondanks het doorzettingsvermogen en broederschap van alle deelnemers, moesten sommigen terugkeren naar lagere gebieden.
Onderzoek wijst uit dat mensen vóór het aanschaffen van een nieuw product overschatten hoe snel ze het bedienen of gebruiken ervan onder de knie zullen hebben.
De eerste ervaring valt tegen, de overschatting van vaardigheid slaat om in onderschatting van het leervermogen en mensen laten het product staan en geven op.
Pas na doorzetten en een paar rondes van leren kunnen mensen goed schatten hoe snel ze zich ontwikkelen in vaardigheid.
Goed om te weten bij je volgende verandering: eerst overschat je jezelf, dan val je terug en pas daarna krijg je een goed idee wat je leerervaring zal vragen en opleveren.
Nicholas Christakis heeft een passie voor het kijken naar menselijke netwerken. Hij ziet ze als een menselijk superorganisme met een geheugen en ontwikkeling. Vanuit een lange termijn studie ziet hij dat overgewicht, roken, scheidingen en zelfs prettige en vervelende emoties als een golf door het systeem trekken en dat mensen dus verre van onafhankelijk zijn in hun eigen ontwikkeling.
Aan het einde van zijn betoog geeft hij aan dat een van de eigenschappen van netwerken is dat ‘gelukkige’ mensen een centralere plek nemen in het netwerk dan ongelukkige mensen. Daarin zijn oorzaak en gevolg uitwisselbaar: gelukkige mensen zorgen dat het netwerk hechter wordt en ze stralen hun geluk uit op hun relaties en mensen in een hecht netwerk zijn vaak gelukkiger.
Dit boek laat zien hoe onze fysieke en geestelijke gesteldheid verbonden zijn. Na de ontdekking van antibiotica in de jaren ’40 heeft de geneeskunde zich steeds verder ontwikkeld in het geven van medicijnen om lichamelijke en geestelijke klachten op te lossen. David Servan-Schreiber laat zien dat je daarmee het werkelijke probleem niet oplost, maar een lapmiddel gebruikt. Onze (geestelijke) gezondheid is rechtstreeks te verbeteren met goede rust, voeding, beweging en relaties.
De zeven teams hebben een kwaliteitsmeting. Iedereen die erover praat, vertelt me dat hij niet betrouwbaar is, niet leidt tot verbetering, maar dat het moet om de managementinformatie compleet te hebben.
De eerste stap is de huidige rapportage af te schaffen. Het heeft wat voeten in de aarde. Toch kan men uiteindelijk instemmen dat geen waarde heeft om wekelijks een cijfer te produceren dat niet niemand gelooft.
Na verloop van tijd komt de vraag om een kwaliteitsmeting toch weer terug. De opzet:
elke dag controleert één ervaren medewerker een half uur lang dossiers, willekeurig uit de stapel ‘afgehandeld’;
Mag een professional iets nieuws uitproberen bij de klant?
Los van het feit dat het onmogelijk is om het niet te doen, want alles moet je een keer voor het eerst in het echt doen, vind ik dat je een verplichting hebt om zelfs bij elke klant te experimenteren. Dat is de enige manier om je eigen vaardigheid te vergroten en op termijn meer mensen beter helpen.
Ben Tiggelaar deelt in zijn column in de Intermediair een onderzoek van Teresa Amaile van de Harvard Business School over motivatie onder honderden hoogopgeleide kenniswerkers. Natuurlijk liet ze managers eerst benoemen wat zij dachten dat motivatie factoren zijn en hadden die het fout. Maar wat was het dan wel?
Soms, heel soms, af en toe. Echt incidenteel. Dus. Dan zie ik het even niet zitten. Ben ik moe dat ik mezelf elke dag meeneem naar mijn werk. Dan zou ik iedereen die ik sprak het volgende willen zeggen. Maar niet tegen mezelf. Want dit geldt niet voor mij, maar voor jou. Ja jij, lezer. Ga er maar eens goed voor zitten.
Waarom gaat er zoveel mis in deze organisatie?
Vraag jij je dat ook niet af?
Iedere keer hoop ik degene te spreken die onderdeel is van het probleem.
Maar elke keer zit ik weer tegenover iemand die juist de oplossing kent.
Dit is mijn persoonlijke weblog. De perspectieven en meningen die je hier vindt, zijn van mijzelf en niet van de mensen of organisaties waaraan ik verbonden ben. Hoewel mijn berichten hun bron vinden in mijn dagelijkse ervaringen, verander ik namen en situaties om de vertrouwelijkheid van mijn relaties te waarborgen. Mocht je jezelf of een ander herkennen en dit onvoldoende vinden of andere problemen hebben met de inhoud op deze website, neem dan alstjeblieft contact met me op. Tot slot; net als bij iedereen evolueren mijn gedachten in de loop van de tijd. Houd dus rekening met datering van de artikelen - ik kan van mening veranderd zijn :).
Ben jij geïnteresseerd in (het veranderen van) gedrag in organisaties? Word lid van de LinkedIn groep Sylvester om kennis en ervaringen uit te wisselen en mede-geïnteresseerden te ontmoeten!
Updates
Wil je mijn berichten lezen, zonder steeds naar deze site toe hoeven? Dat kan via email of RSS!