Beschuldig jij iemand wel eens van ‘je doet steeds hetzelfde’? En heb je het idee dat het steeds erger wordt?
Dat komt omdat gedrag van mensen gekoppeld is. Relaties hebben de neiging tot steeds extremere vormen. En dat kan op twee manieren: symmetrisch of complementair.
Symmetrisch is wanneer beide partijen gelijksoortig gedrag vertonen en onbewust de strijd aangaan. Een voorbeeld op individueel niveau is wanneer twee mensen elkaar proberen te overtreffen in sterke verhalen vertellen, Op wereldniveau is een voorbeeld de wapenwedloop.
Complementair is wanneer beide partijen aanvullend gedrag vertonen en daarmee elkaars gedrag stimuleren. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer één iemand steeds initiatief toont en de ander afwacht. Of op landelijk niveau wanneer één groepering de andere beschuldigt van allerlei zaken en de andere groepering zich steeds verder afzondert.
Het is boeiend dat meestal de deelnemers aan het patroon hier geen inzicht in hebben en zich gevangen voelen. Ze kunnen niet anders, omdat de andere partij als reden zien voor hun gedrag.
Zit jij in een situatie (of vertelt iemand je over) waar een ander steeds hetzelfde doet? Probeer dan eens een andere manier en stel de vraag: “Wat doe ik dat jij steeds op … manier reageert op mij?”
Dan ontstaat er vast een heel ander gesprek. Ik ben benieuwd naar je ervaring!
