Noah vroeg, wat is je angst?
Ik deed mijn ogen dicht terwijl ik tegenover haar stond en vertrok naar mijn droomwereld. Er gebeurde niets.
Kom eens terug?, vroeg Noah.
Ik opende mijn ogen en keek haar aan. Stilte. Twee paar ogen keken terug naar mij.
Doe je dat zo?
Ja, zei ik, zo kom ik weer terug…
Daarvoor moet je je ogen openen?
Nu je het zegt, inderdaad. Openen en jou aankijken.
En nu?, vroeg ze.
Niets, zei ik, ik weet nu niet wat ik moet doen. Wat is de verwachting? Ik snap niet hoe dit werkt. Ik voel me nerveus en onhandig.
Het werkt zoals je nu doet, zei Noah, meer is niet nodig.
Ik voelde de tranen in mijn ogen opwellen.
