Heb jij ook wel eens dat een overleg opeens niet meer loopt? Dat je het gevoel hebt dat iedereen er nog wel zit, maar er eigenlijk niet meer is?
Tegen het einde van de afspraak, zo’n 16.30u, terwijl we praten over wat het team zelf kan doen om het ‘continu verbeteren’-project zelfstandig door te zetten, zakt het energieniveau in.
Nadat ik het een tijdje aangezien heb, vraag ik even de aandacht. ‘Ik heb het idee dat we allemaal aan het afhaken zijn, hebben jullie dat ook?’ Iedereen stemt ermee in. Ik vraag aan een aantal mensen: ‘Wat maakt dat bij jou de energie zakt?’. Er worden verscheidene redenen genoemd: Dit soort lijstjes hebben ze al zo vaak gemaakt; ze weten al wat ze gaan doen en hoeven er niet meer over te praten.
Dit is de sleutel tot het zelfstandig doorzetten van ’continu verbeteren’ . Als iedereen blijft zitten in deze situatie en wacht totdat het vanzelf over gaat, verandert er niets. De essentie van continu verbeteren is kijken naar wat niet loopt, dat concreet maken en aangaan. En dus niet: doen alsof het het er niet is.
En dat geldt dus ook voor een overleg dat niet loopt.
Wat doe jij de volgende keer als een overleg een toneelspel wordt?
