Het onderstaande college (1u27min) van Douglas Adams gaat in op verandering en aanpassingen in de natuur. Richting het einde komt hij uit bij de mens en zijn gedrag en maakt uiteindelijk het punt dat Frank Kalshoven ook maakte in de Volkskrant van 21 maart:
Wij hoeven de aarde niet te redden om de aarde te redden. De aarde heeft al vijf grote uitroeiingen overleefd. Eén van die uitroeiingen heeft zelfs ons ontstaan mogelijk gemaakt. De aarde is dus een grote jongen die zichzelf kan redden. Waar we ons wel druk over moeten maken is: Hoe zorgen wij dat de aarde ons kan blijven bevatten?
Wat bij mij dan naar boven komt is: Hoe zorgen we dat deze simpele, maar fundamentele kennis ook daadwerkelijk ons (inter)nationaal beleid en persoonlijke keuzes gaat beïnvloeden? Eén reden om die kennis ook op mijn site een plekje te geven.
