“Een rondje doen” in een overleg

Hoe zorg je dat je in een groep zo goed mogelijk gebruik maakt van de kennis en ideeën van iedereen?

Toevallig kwam ik de 90-9-1 regel tegen over participatie in een online groep:

  • 90% van de gebruikers is publiek. Ze lezen over het algemeen wel, maar dragen niet actief bij.
  • 9% van de gebruikers zijn bijdragers. Ze wijzigen of voegen toe aan bestaand materiaal, maar starten bij uitzondering iets nieuws.
  • 1% van de gebruikers zijn starters. Zij houden de groep aan de gang. Ze dragen een groot gedeelte (~90%) bij aan de nieuwe inhoud of andere activiteit.

Vanuit mijn advieswerk denk ik dat de verdeling in ‘offline’ groepen niet zo heel anders is. Ik denk dat ik achteraf bij het bespreken van verbeterideeën in teams en het spreken in een vergadering regelmatig dezelfde verhouding zie. Dat betekent dus dat een groot deel van de mensen nauwelijks hun kennis en ideeën bijdragen.

Dat bracht me op het stukje dat Stijn Bekers schreef over ‘de kracht van individuele ideeëngeneratie‘. Hij schrijft onder andere:

In een artikel van Christian Terwiesch en Karl Ulrich van de Wharton University of Pennsylvania worden de resultaten gepubliceerd van een onderzoek naar de beste vorm van ideeën generatie. In het onderzoek wordt het traditionele model van brainstormen en andere dynamische groepprocessen vergeleken met een hybride model waarbij op individueel niveau ideeën worden gegenereerd die vervolgens met de groep worden beoordeeld en geselecteerd.

De uitkomst? De onderzochte groepen die het hybride model toepasten genereerde meer en kwalitatief betere  ideeën dan het geval was voor de traditionele groepen.

Mijn conclusie: Ik ga mensen vaker de opdracht geven om eerst individueel na te denken over een vraag. Daarna in het overleg ‘een rondje doen’ om meer bijdragen op te halen!