Balanceren tussen resultaat, techniek en principes

Als je met verandering bezig bent, waar gaat het dan om?

De opdrachtformulering van veranderprojecten bevatten vaak een beschrijving met concrete resultaten. Snellere doorlooptijden, hogere kwaliteit, meer tevreden klanten. Vervolgens volgt nog ergens een opmerking dat de organisatie zelf in staat wil zijn om de verandering voort te zetten.

Als we aan de slag gaan is het soms lastig een balans te vinden in waar we naar streven: een praktisch korte termijn resultaat met zo min mogelijke belasting van de organisatie of juist een lange termijn ontwikkeling op gang brengen die echt beklijft?

De managers en teams waarmee we werken hoeven geen expert te worden in groepsdynamiek, besluitvorming of communicatie. Tegelijkertijd zijn juist deze “niet-inhoudelijke” vaardigheden vaak van belang om het team verder te ontwikkelen.

Als je concrete problemen voor het team oplost, toon je snel je toegevoegde waarde aan als externe. Tegelijkertijd is het voor je lange termijn resultaat van belang dat het team zelf problemen leert oplossen en in de toekomst voort kan borduren.

Ik merk dat het helpt de mensen en opdrachtgever deelgenoot te maken van de overwegingen bij het maken van de keuze tussen “wat pakt de externe op?” en “wat laat de externe (mis)gaan?”. Daarbij gaat het om balanceren tussen drie niveaus:

  1. Resultaat: direct zichtbaar resultaat
  2. Techniek: praktische aanpak om resultaat te halen
  3. Principes: achter techniek om de techniek aan te passen aan nieuwe situaties

Uiteindelijk is de klant op lange termijn het meest geholpen met ontwikkeling op niveau 3. Principes leer je echter niet uit een boek of presentatie, maar alleen door veel oefenen en variëren met de techniek. Natuurlijk moeten die technieken tot resultaat leiden tijdens onze aanwezigheid om te laten zien dat de techniek en de achterliggende principes echt de moeite waard zijn om onder de knie te krijgen.

Hoe speelt deze balans in jouw werk een rol?