Herken je de situatie dat een bepaald project langzamer verloopt dan voorspeld?
Laten we een concrete situatie nemen.
Een organisatie wil een kostenreductie van 10% in één jaar realiseren. Na een half jaar is er nog niets gerealiseerd. De reflex van het management is: druk opvoeren, om nieuwe plannen vragen, zodat men de kostenbesparing van 10% alsnog in een half jaar te realiseert.
Ik denk dan: Als je in een half jaar 0% hebt gerealiseerd, hoe kun je dan met druk en het maken van nieuwe plannen opeens 10% in een half jaar realiseren? Als dat werkte, zou ik vanaf de start druk uitgeoefend hebben op resultaat.
De reflex is begrijpelijk: als mensen tijd verspild hebben, krijgen ze de neiging om die tijd goed te willen maken. Dat is zelfbedrog: Eenmaal opgelopen vertraging maak je nooit meer goed. Je kunt namelijk niet terug in de tijd. Het beste dat je kunt doen is leren voor de volgende keer.
Het probleem is juist dat door nog meer druk op resultaat, mensen vergeten stil te staan bij de belangrijkste vraag om te leren en te verbeteren. Onder druk zijn mensen nog meer geneigd op zoek te gaan naar zelfrechtvaardiging, schuldigen en oorzaken buiten invloedssfeer om de zwarte piet niet toegespeeld te krijgen.
Daarmee komen mensen niet tot het stellen van onderstaande (misschien wel spannende) vragen:
- Hoe kan het dat ik denk dat ik het goed doe en jij ook en we toch niet ons resultaat halen?
- Hoe kan het dat we allemaal ideeën hebben over hoe het beter kan en we toch niet ons resultaat halen?
- Wat heb ik gedaan of nagelaten waardoor we vertraging opliepen?
En als iemand dan toch die vragen stelt, focus dan eens op jezelf in plaats van anderen of omgevingsfactoren. Waarschijnlijk levert het een paar aanknopingspunten voor verbetering op!
