Er was er eens een zeilschip dat de haven uitvoer. De beginroute was helder; hij koerste af op volle zee. Aangekomen viel hij stil.
Hij had veel geleerd over zeilen aan de wind, laveren en stil liggen, maar nu kon hij niet kiezen. Wilde hij naar warmere of juist koudere oorden?
De tijd begon te dringen voor zijn gevoel. De voorraden raakte langzaam op. In cirkels varend kwam hij niet verder.
Totdat opeens hij merkte dat hij in een stroming zat, hij koos ervoor om erop mee te zeilen. De combinatie van stroming en wind zorgde voor een duizelingwekkende snelheid. Hij was vergeten waarover hij ooit gepeinsd had. Dit was waar hij moest zijn en hij leefde nog lang en gelukkig…