Het volgende fragment uit de film ‘Le fabuleux destin d’Amélie Poulain’ (overigens met prachtige muziek van Yann Tiersen, onder vele documentaires misbruikt) raakt mij diep in het hart.

Een intervisiegenoot van mijn opleiding bij Phoenix zei ooit: ‘Ik snap wel dat het jou raakt, want volgens mij identificeer je jezelf met haar”.

Hij had het eerder door dan ik. Een mens die na een eerste test de keuze maakt om anderen te raken, daar expliciet aan moet werken omdat het niet vanzelf gaat, die het spannend vind, het in de kleine dingen zoekt, haar creativiteit en naïviteit erin legt. Tja, dat ik dat dan van een ander moest horen…