Soms, heel soms, af en toe. Echt incidenteel. Dus. Dan zie ik het even niet zitten. Ben ik moe dat ik mezelf elke dag meeneem naar mijn werk. Dan zou ik iedereen die ik sprak het volgende willen zeggen. Maar niet tegen mezelf. Want dit geldt niet voor mij, maar voor jou. Ja jij, lezer. Ga er maar eens goed voor zitten.
Waarom gaat er zoveel mis in deze organisatie?
Vraag jij je dat ook niet af?
Iedere keer hoop ik degene te spreken die onderdeel is van het probleem.
Maar elke keer zit ik weer tegenover iemand die juist de oplossing kent.
Een boek dat organisaties in een ander licht zet. Wanneer mensen over organisaties en verandering van organisaties praten, hebben ze altijd impliciet een metafoor voor wat een organisatie is en hoe deze werkt. Morgan werkt acht verschillende perspectieven uit en laat zien dat de machine metafoor niet de enige manier is. De perspectieven die Morgan beschrijft zijn: machine, organisme, hersens, cultureel systeem, politiek systeem, psychische gevangenis, flux en transformatie, instrument voor overheersing. Elk van deze perspectieven brengt een bepaald aspect van organisaties aan de voorgrond. Daarmee ook de waargenomen problemen en dat leidt weer tot nieuwe handvatten om verandering te realiseren.