De zeven teams hebben een kwaliteitsmeting. Iedereen die erover praat, vertelt me dat hij niet betrouwbaar is, niet leidt tot verbetering, maar dat het moet om de managementinformatie compleet te hebben.
De eerste stap is de huidige rapportage af te schaffen. Het heeft wat voeten in de aarde. Toch kan men uiteindelijk instemmen dat geen waarde heeft om wekelijks een cijfer te produceren dat niet niemand gelooft.
Na verloop van tijd komt de vraag om een kwaliteitsmeting toch weer terug. De opzet:
- elke dag controleert één ervaren medewerker een half uur lang dossiers, willekeurig uit de stapel ‘afgehandeld’;
Na bijna 5 jaar verandering begeleid te hebben in organisaties, vind ik dit het meest eenvoudige én beste boek dat ik tot nu toe gelezen heb over veranderingsmanagement. Het beschrijft uitstekend wat ik heb zien werken in verandering. Het sluit aan bij het irrationele gedrag dat wij als mensen vertonen en geeft een paar mooie handreikingen om verandering vorm te geven!
Thijs Homan legt uit hoe de meeste theoriën over organisatieverandering het perspectief hebben van de veranderaar die als vanuit een luchtballon over de organisatie kijkt. Hij laat zien hoe verandering gezien kan worden vanuit de mensen die de luchtballon zien overtrekken. Hij benadert verandering zo vanuit het sociale perspectief: hoe mensen de organisatie vormen. Daarnaast legt hij een link met chaostheorie. Al met al een prachtig boek, omdat het verfrissend is tussen alle ‘succesfactor-verandertheoriën’: verandering is niet zo maakbaar als we willen. Het is helaas wel ingewikkeld geschreven en had in de helft van de tekst ook de boodschap kunnen overbrengen.
De 5e discipline maakte me enthousiast over het denken van Peter Senge en dat leidde tot het lezen van Presence. Dit boek gaat over de aanwezigheid van het geheel in het deel en andersom. Om een systeem te beïnvloeden moet je er als het ware in opgaan.