Een avontuurlijke groep mensen trok in het verre Tibet de Himalaya in om op grote hoogte een nieuw leven op te bouwen. De mensen in het laaggebied verklaarden hen voor gek – de bergen waren prachtige jachtgebieden, maar om daar nu te gaan leven, dat was een ander verhaal.
De groep was echter vastbesloten en ging op weg. De reis was zwaar en zonder uitzondering raakte iedereen buiten adem. Op deze hoogte was de lucht een stuk ijler. De harten sloegen sneller, het zweet stroomde van de vertrokken gezichten. Ondanks het doorzettingsvermogen en broederschap van alle deelnemers, moesten sommigen terugkeren naar lagere gebieden.
Dit is werkelijk een geweldig (en taai) boek. Er staat zoveel in. Bateson combineert ecologie, evolutie, psychologie, biologie, en vele anderen. Hij trekt er één lijn doorheen van van cybernetisch denken die mij zeer aanspreekt. De wereld bestaat niet met een plan van voren en controle van bovenaf. In het heelal, wereld en maatschappij onstaat het grote vanuit het kleinere en de daarin (toevallig) aanwezige structuur voor toekomstige mogelijkheden. In deze ontwikkeling interacteren voortdurend aanpassingsprocessen met verschillende snelheden. Soms is snel in het voordeel, soms is langzaam in het voordeel. Prachtig!
