Archives for posts with tag: patronen

Herken je de situatie dat een bepaald project langzamer verloopt dan voorspeld?

Laten we een concrete situatie nemen.

Een organisatie wil een kostenreductie van 10% in één jaar realiseren. Na een half jaar is er nog niets gerealiseerd. De reflex van het management is: druk opvoeren, om nieuwe plannen vragen, zodat men de kostenbesparing van 10% alsnog in een half jaar te realiseert.

Ik denk dan: Als je in een half jaar 0% hebt gerealiseerd, hoe kun je dan met druk en het maken van nieuwe plannen opeens 10% in een half jaar realiseren? Als dat werkte, zou ik vanaf de start druk uitgeoefend hebben op resultaat.

Het team spreekt een nieuwe werkwijze af, maar de afspraak komt nooit van de grond. Hoe komt dat? Wat kun je eraan doen?

De nieuwe werkwijze is tot stand gekomen in goed overleg. Na het uiteindelijke besluit, loopt iedereen terug naar zijn werkplek. Dan beginnen de mensen aan hun individuele verwerking van de groepsafspraak. Er zijn drie redenen waardoor beweging uitblijft.

Reden  1: Is deze afspraak echt een afspraak?

Elke medewerker schat voor zichzelf in: “Is deze afspraak echt een afspraak?”. Er wordt zoveel gezegd en afgesproken en vaak nooit op teruggekomen. Deze vraag speelt daarom altijd een rol en zeker in teams waar vaker afspraken niet succesvol gerealiseerd worden. Mocht het antwoord ‘nee’ zijn, dan blijft iedereen het oude doen en creëert het team voor de volgende groepsafspraak (wederom) een precedent.

Hoe vaak heb jij het volgende zinnetje al gehoord? “Dat hebben we al eens geprobeerd!”

Ik zit in een team overleg met in totaal acht mensen. Vorig overleg hebben we een aantal verbetermogelijkheden gevonden. Verschillende tweetallen hebben een voorstel gemaakt.

Het eerste tweetal presenteert. Meteen reageert iemand met: Dat lijkt me geen goed plan, want dat hebben we al eens gedaan in het verleden en toen lukte het ook niet, omdat… Het tweetal zegt dat te begrijpen en een nieuw voorstel te doen.

William Noonan geeft praktische handvaten om aan de slag te gaan met het ‘mutual learning’ van Chris Argyris. Hoe kom je in je organisatie verder, als het lijkt dat iedereen ingegraven zit.

// bestellen via amazon.com (inclusief DVD om te leren observeren hoe het fout gaat en wat anders kan)

Mijn aantekeningen

Eerst even een relatie naar Roger Schwarz: hij heeft the Skilled Facilitator (en een fieldbook – zie hier) geschreven. De boeken van Schwarz zijn veel uitgebreider en meer voor iemand die hier echt zijn werk van wil maken. Noonan komt sneller tot praktische tips om te handelen.

Dit is werkelijk een geweldig (en taai) boek. Er staat zoveel in. Bateson combineert ecologie, evolutie, psychologie, biologie, en vele anderen. Hij trekt er één lijn doorheen van van cybernetisch denken die mij zeer aanspreekt. De wereld bestaat niet met een plan van voren en controle van bovenaf. In het heelal, wereld en maatschappij onstaat het grote vanuit het kleinere en de daarin (toevallig) aanwezige structuur voor toekomstige mogelijkheden. In deze ontwikkeling interacteren voortdurend aanpassingsprocessen met verschillende snelheden. Soms is snel in het voordeel, soms is langzaam in het voordeel. Prachtig!

// bestellen via amazon.com »

Chris Argyris gaat in op de vraag: Hoe kan het zijn dat in de meeste organisaties de mensen weten wat het probleem is, weten wat de oplossingen zijn en dat toch alles bij het oude blijft?

// bestellen via amazon.com »

Mijn aantekeningen

Zeven wereldwijd terugkerende problemen:

1) Acties bedoeld om begrip en vertrouwen te creëren produceren onbegrip en wantrouwen.  Goedbedoelde participatie valt tegen en leidt tot teleurstelling daarna naar geen-participatie en gevoel dat participatie een trucje was.

2) Anderen of de cultuur/het systeem beschuldigen van slechte besluiten. Toevallig liggen belangrijke fouten nooit aan onszelf. Vervelende gevoelens worden uit de weg gegaan

Dit proefschrift over (de)blokkerende factoren in complexe verandering maakte voor mij het mutual learning model van Chris Argyris tot nu toe het meest praktisch inzichtelijk. Bovendien legt hij mooi uit hoe adviseurs hetzelfde doen als wat ze bij managers zien bij het (de)blokkeren van verandering in organisaties.

// bestellen via hcg.net »

Een zeer toepasbaar boek over systeemdenken. Ik gebruik het regelmatig om zelf terug te kijken of om klanten of nieuwe adviseurs uit te leggen wat systeemdenken is en hoe je ermee aan de slag kunt gaan.

// bestellen via managementboek.nl »

Arie de Geus (jarenlange ervaring binnen Shell) beschrijft hoe de meeste ondernemingen niet heel lang overleven vanwege het lage leervermogen en vrijwel exclusieve aandacht voor (winst)groei. Hij beschrijft hoe het ook anders kan en betrekt daarbij onder andere systeemdenken en scenariodenken om een lerende en lang overlevende organisatie te vormen.

// bestellen via managementboek.nl of amazon.com »

De 5e discipline is natuurlijk een klassieker. Voor mij was het de eerste kennismaking met de methodiek van systeemdenken, waarmee ik een manier in handen kreeg om mijn denken aan anderen over te kunnen brengen. Het boek gaat veel breder in spreek over de vijf disciplines:

  1. Syteemdenken: kijk naar het weefsel van de samenhang tussen alle “incidenten” en zie hoe de elementen in het systeem op elkaar inwerken;
  2. Persoonlijk meesterschap: kijk voortdurend naar je eigen rol in het geheel, verhelder je visie en verfijn je handelen;