Eén van de mensen in het project, vraagt of ik en mijn collega tijd hebben om met hem te lunchen. Daar vertelt hij: “Ik heb gehoord dat het programma niet goed aansluit bij wat de mensen verwachten en willen.” Mijn maag draait zich om. Het is vervelend om te horen is dat je het niet goed doet en nog erger als je dat via een omweg bereikt.
Ik vraag wat hij wil dat er aan het programma veranderd wordt.
» Daarop heeft hij geen antwoord, want hij is zelf eigenlijk wel tevreden.
Barry Schwarz vertelt op de TED conferentie 2005 dat onze maatschappij tegenwoordig een vrijwel oneindig aantal keuzemogelijkheden biedt aan de consument. Wat is het effect daarvan?
De mensen die zeggen dat meer opties leiden tot meer (keuze)vrijheid en dus tot meer welvaart en geluk hebben de overhand, dus hij laat de andere kant zien. De vier punten die hij maakt zijn:
Hoeveel afdelingsplannen komen werkelijk tot uitvoering?
Elke organisaties heeft een archiefkast met goed doordachte, maar niet uitgevoerde plannen om ‘het proces’ efficiënter te krijgen. Jaarplannen, verbeterplannen, actieplannen met prachtige titels als ‘de basis op orde’, ‘de klant centraal’, ‘effectieve en efficiënte processen’.
Philip Howard schept een beeld hoe in de huidige Amerikaanse maatschappij ‘de wet’ steeds verlammender werkt. De regels en de kans om aangeklaagd te worden verhinderen scholen en artsen om goed hun taak uit te voeren.
Als je dit bekeken hebt: Werken de regels en procedures in jouw organisatie nog in het voordeel van de resultaten? Of doen ze meer kwaad dan goed?
Dit proefschrift over (de)blokkerende factoren in complexe verandering maakte voor mij het mutual learning model van Chris Argyris tot nu toe het meest praktisch inzichtelijk. Bovendien legt hij mooi uit hoe adviseurs hetzelfde doen als wat ze bij managers zien bij het (de)blokkeren van verandering in organisaties.
// bestellen via hcg.net »
