Waarom zijn de bananen krom?
Wanneer neem jij genoegen met het antwoord op die vraag?
Om waarom? te kunnen beantwoorden moeten we een gemeenschappelijk referentiekader hebben waarbinnen we het eens zijn over wat waar is.
Waarom is dus een zoektocht waar onze wereldbeelden overeenkomen!
Inspiratie via onderstaand filmpje:
Herken je de situatie dat een bepaald project langzamer verloopt dan voorspeld?
Laten we een concrete situatie nemen.
Een organisatie wil een kostenreductie van 10% in één jaar realiseren. Na een half jaar is er nog niets gerealiseerd. De reflex van het management is: druk opvoeren, om nieuwe plannen vragen, zodat men de kostenbesparing van 10% alsnog in een half jaar te realiseert.
Ik denk dan: Als je in een half jaar 0% hebt gerealiseerd, hoe kun je dan met druk en het maken van nieuwe plannen opeens 10% in een half jaar realiseren? Als dat werkte, zou ik vanaf de start druk uitgeoefend hebben op resultaat.
Werk jij op een afdeling waar onderling veel vragen gesteld worden?
De afdeling van ongeveer 15 mensen waar ik werkte was niet heel productief. Een tijdstudie liet zien dat medewerkers een flink deel van hun tijd besteedden aan het stellen of beantwoorden van vragen. Vaak leidde een vraag al snel tot een groepje van drie of vier medewerkers die elkaar gingen helpen. De leidinggevenden kwamen niet aan hun gewenste coaching toe, omdat ze de hele dag moeilijke cases beantwoordden van medewerkers. Al met al veel onrust dus.
We introduceerden de “vraagbaak”.
Een boek over de mooiste manier van communiceren die ik ken en waar ik graag wat meer over leerde. Helaas is dit boek niet direct een aanrader, omdat ik het te lang vindt (bijna 400 pagina’s) om de boodschap over te brengen. Ik heb er zeker wat van geleerd.
// bestellen via amazon.com »
Het concept van “advocacy and inquiry” van Chris Argyris komt bij mij steeds weer naar de voorgrond als ik mensen help hun samenwerking te verbeteren. Het brengt balans in de relatie tussen jezelf en de ander. Onderstaande vragen stel ik mezelf als ik merk dat een gesprek met iemand niet loopt…
Heeft jouw project een nieuwsbrief? Of ben je er ontvanger van?
Elk project dat ik doe moet er nagedacht worden over ‘communicatie’ aan de organisatie. Wat is het doel, wat is het plan, hoe gaan we het aanpakken en wat zijn de resultaten?
De twee manieren van communiceren, die ik het meeste tegenkom, zijn:
Mensen onderschatten de kans dat iemand ze zal helpen als ze erom vragen. Het blijkt dat anderen dus behulpzamer zijn dan je verwacht! Zie dit artikel en onderstaand college van Stanford.
Mensen overschatten ongeveer 2x het aantal mensen dat ze moeten vragen om een bepaald aantal keer ‘ja’ op hun directe vraag te krijgen.
Bij een indirecte vraag via een flyer schatten ze maar iets meer mensen nodig te hebben, maar daar is juist het aantal mensen dat ‘ja’ zegt 7x lager, dus onderschatten ze hun effectiviteit 3 a 4 keer.
Als mensen zich bewust zijn van elkaars aanwezigheid, kunnen ze niet ‘niet communiceren’ (hoe graag we dat soms ook zou willen).
Ik kom regelmatig tegen dat er in een groep na een vraag of voorstel een stilte valt.
En stil blijven is dus ook communicatie. De stilte is voor meerdere interpretaties vatbaar. Bij mij gaat er dan en eigen interpretatieproces aan de gang. ‘Het wel duidelijk zijn, want er zijn geen vragen’ of ‘Blijkbaar heeft niemand er zin in’.
Ik heb vaak een heel boeiend vervolg op deze stilte meegemaakt met de vraag: Wat betekent het dat jullie nu stil zijn?
Dit boek raad ik iedere leidinggevende aan om mee aan de slag te gaan. Geen standaardlijstje over wat een goede leidinggevende maakt, maar een boek met goede vragen om je eigen rol en team te onderzoeken.
// bestellen via managementboek.nl »
Goed boek: handige en concrete tips op basis van zijn theorieboek over het faciliteren volgens het “wederzijds leren” model.
// bestellen via amazon.com »
